3 Resultaten

Omdat we de respondenten in dit onderzoek hebben gevraagd naar hun mening over openbare laadinfrastructuur, was het van belang om vast te stellen of ze gebruik maken van deze voorzieningen. Om hier een indruk van te krijgen, stelden we de respondenten de vraag of ze in het bezit zijn van een elektrische auto of dat ze vaak gebruik maken van een elektrische auto die in het bezit is van hun huishouden. Uit figuur 3 blijkt dat meer dan de helft van de respondenten (59%) gebruik maakt van een niet-elektrische auto (benzine, diesel of LPG). Ongeveer een vijfde van de respondenten (21%) heeft of maakt vaak gebruik van een elektrische auto. Het overige deel van de respondenten is niet in het bezit van een auto. 

Aan de respondenten die geen elektrische auto of plug-in hybride hebben of hier vaak gebruik van maken, hebben we een aantal losse vragen gesteld. Een van deze vragen was of de respondenten zouden overwegen om binnen 5 jaar een elektrische auto te kopen. Van de 3.412 respondenten die deze vraag heeft ingevuld, gaf 28% aan dit te overwegen. De overige 72% maakte deze overweging niet.

Vervolgens hebben we aan de respondenten zonder elektrische auto of plug-in hybride gevraagd wat hen tegenhoudt om over te stappen op elektrisch rijden. In figuur 4 worden de resultaten op deze vraag weergegeven. De voornaamste reden die wordt gegeven, is dat een elektrische auto (nog) te duur is om te kopen (47%). De afstand die een elektrische auto kan rijden op een volledige acculading wordt ook gezien als een drempel (31%), net als het aantal plekken om een elektrische auto op te laden (20%). Een groot deel van de respondenten (36%) koos daarnaast voor de antwoordoptie ‘Anders, namelijk’. In de toelichting geeft een groot deel van deze groep aan dat zij geen behoefte hebben aan een auto, dat ze geen rijbewijs hebben of dat hun huidige (niet-elektrische) auto nog niet aan vervanging toe is. Voor deze groep respondenten is elektrisch rijden op dit moment daarom nog geen overweging.

Er is ook een groep respondenten kritisch op elektrische auto’s. Verschillende respondenten stellen dat elektrische auto’s niet milieuvriendelijk zijn en dat met name de productie van elektrische auto’s schadelijker is dan de productie van benzineauto’s:

Daarnaast is er ook een groep respondenten die positief maar ook terughoudend is. Deze respondenten wijzen elektrisch rijden niet af, maar wachten op verdere ontwikkelingen:

Alle open antwoorden zijn geanonimiseerd gedeeld met de opdrachtgever.

Om erachter te komen of de aanwezigheid van laadpalen invloed heeft op de keuze voor een elektrisch voertuig, hebben we de volgende vraag aan de respondenten gesteld: Heeft de aanwezigheid van openbare elektrische laadpalen invloed op jouw keuze om over te stappen op elektrisch rijden? De resultaten op deze vraag worden weergegeven in figuur 5. 

Uit figuur 5 kan worden opgemaakt dat de aanwezigheid van laadpalen voor veel respondenten niet van invloed is op de keuze om over te stappen op elektrisch rijden (44%). Slechts 11% geeft aan dat dit van grote invloed is op hun keuze, 16% stelt dat dit van lichte invloed is op hun keuze.

Om dieper in te gaan op de meningen en ervaringen van respondenten die een volledig elektrische auto of plug-in hybride hebben of hier vaak gebruik van maken, hebben we aan deze respondenten vervolgvragen gesteld. Deze vragen zijn niet ingevuld door respondenten zonder (elektrische) auto.

Allereerst hebben we aan de respondenten met een elektrische auto of plug-in hybride gevraagd of zij privé of zakelijk rijden. Deze resultaten worden weergegeven in figuur 6. Van deze respondenten rijdt 77% privé, 22% rijdt zakelijk met een personenauto en 1% rijdt zakelijk met een bestelwagen.

Voor de nieuwe strategie voor laadinfrastructuur is het waardevol om inzicht te krijgen in hoe inwoners met een elektrische auto kijken naar de huidige gang van zaken. Daarom hebben we drie stellingen uitgevraagd over laadpalen en de ambitie van de gemeente (figuur 7).

Uit de eerste stelling blijkt dat de respondenten het oneens zijn met het feit dat de gemeente te veel doet om elektrisch rijden mogelijk te maken. Het overgrote deel (69%) is het (helemaal) oneens met deze stelling. Verder stelt 18% zich neutraal op ten opzichte van deze stelling. Van de respondenten geeft 11% aan het (helemaal) eens te zijn met de stelling dat de gemeente te veel doet om elektrisch rijden mogelijk te maken.

De tweede stelling heeft betrekking op het straatbeeld en of dit beïnvloed wordt door laadpalen. Bijna driekwart van de respondenten (72%) geeft aan dat straten er niet minder mooi uit zien door laadpalen. Een vijfde (20%) geeft aan neutraal te zijn. Slechts een klein deel (8%) geeft aan de straat minder mooi te vinden door laadpalen.

De derde stelling gaat over de werking van de laadpalen in de buurt bij de respondenten. Bijna driekwart van de respondenten (74%) geeft aan dat de laadpalen in de buurt goed werken, 15% is neutraal. Slechts 8% geeft aan het (helemaal) oneens te zijn met de stelling dat de laadpalen in hun buurt goed werken.

Hoewel de ‘Weet ik niet/geen antwoord’-optie in de rapportage buiten beschouwing wordt gelaten, gaven 241 van de 881 respondenten bij de laatste stelling aan niet te weten of geen antwoord te willen geven over de stelling dat de laadpalen in hun buurt goed werken. Dit zou mogelijk kunnen betekenen dat veel respondenten geen gebruik maken van de laadpalen in hun buurt, of dat deze er simpelweg niet zijn.

Figuur 8 toont hoe de respondenten kijken naar het aantal snelladers in de buurt. Zo vindt meer dan de helft van de respondenten (54%) dat er (veel) te weinig snelladers in de buurt zijn. Een kleiner deel is tevreden; 17% vindt het aantal precies goed. In totaal geven 5 respondenten aan het aantal snelladers (veel) te veel te vinden. Bovendien geeft een groot deel aan het antwoord niet te weten of niet te willen geven; 28% kiest voor ‘Weet ik niet/geen antwoord’.

In figuur 9 wordt weergegeven hoe respondenten met een elektrische auto of plug-in hybride kijken naar de hoeveelheid parkeerplaatsen met een laadpaal in de openbare ruimte. Hieruit blijkt dat 60% van de respondenten van mening is dat er (veel) te weinig parkeerplekken met laadpalen zijn in de openbare ruimte. Ongeveer een vijfde (21%) geeft aan dat het aantal parkeerplekken met laadpalen precies goed is. Slechts 11 respondenten geven aan dat er (veel) te veel parkeerplaatsen met een laadpaal zijn. Daarnaast geeft 18% geen antwoord te hebben of het niet te weten.

Vervolgens hebben we de respondenten gericht gevraagd naar de beschikbaarheid van laadpalen in de eigen omgeving. De resultaten hiervan worden weergegeven in figuur 10. Slechts 13% geeft aan dat er (bijna) nooit plek is om hun elektrische auto op te laden, 35% geeft aan dat er (bijna) altijd plek is. Meer dan de helft (52%) geeft aan dat er wisselend plek is wanneer zij willen laden. Respondenten die voor ‘Weet ik niet/geen antwoord’ kozen, zijn buiten beschouwing gelaten.

Om bij het opstellen van de nieuwe strategie voor laadinfrastructuur rekening te kunnen houden met de wensen van inwoners, is het van belang om in kaart te brengen welke problemen ondervonden worden bij het laden van elektrische auto’s.

We hebben de respondenten een aantal mogelijke problemen voorgelegd. In figuur 11 worden deze verschillende problemen weergegeven. Respondenten konden hier meerdere problemen selecteren. Uit deze figuur wordt duidelijk dat de (te) hoge kosten van laden (34%) en het feit dat laadpalen vaak bezet (33%) of afwezig (27%) zijn, als grootste problemen worden gezien. Een kwart van de respondenten met een elektrische auto of plug-in hybride loopt tegen geen problemen aan. Verder koos 19% voor ‘Anders, namelijk’.

Hier gaven respondenten onder andere aan dat ze geen problemen ervaren, omdat ze hun elektrische auto alleen thuis opladen. Ook zijn er respondenten die negatief zijn over inwoners die hun auto (te) lang aan laadpalen laten staan, waardoor er geen plek is om op te laden. Ook stellen een aantal respondenten dat er niet-elektrische auto’s (onterecht) op parkeerplaatsen met laadpalen staan.

Om inzicht te krijgen in welke laadpunten het vaakst gebruikt worden, hebben we mogelijke laadplekken voorgelegd aan de respondenten. Telkens is gevraagd hoe vaak de respondenten hier gebruik van maken. De resultaten hiervan worden weergegeven in figuur 12.

De respondenten laden hun elektrische auto of plug-in hybride het vaakst thuis op; 34% geeft aan (bijna) dagelijks hun auto thuis op te laden, 22% doet dit wekelijks. Openbare laadpalen worden ook relatief vaak gebruikt; door 12% dagelijks en door 23% wekelijks. Verder laadt 10% (bijna) dagelijks hun elektrische auto op bij hun werk, 13% doet dit wekelijks en 13% maandelijks/eens in de paar maanden. Ook kiest 18% hier voor ‘Weet ik niet/geen antwoord’, mogelijk omdat deze respondenten op het moment geen werk hebben. Openbare snelladers worden het minst vaak gebruikt, bijna de helft (49%) maakt bijna nooit tot jaarlijks gebruik van een openbare snellader.

Een groot deel van de respondenten geeft aan dat ze alleen voorstander van het experiment zijn als er meer laadpalen komen. Zo blijven er voldoende parkeerplekken over voor inwoners met elektrische auto’s:

Op veel plekken in Groningen is er bij een hoge vraag naar elektriciteit een tekort aan capaciteit op het elektriciteitsnet, dit wordt netcongestie genoemd. Dit gebeurt bijvoorbeeld wanneer veel mensen tegelijkertijd thuiskomen van werk en hun elektrische apparaten aanzetten. Het elektriciteitsnet kan de vraag dan niet goed aan. Om netcongestie tegen te gaan, worden er op dit moment variabele laadprijzen gevraagd voor openbare laadpalen. Dit houdt in dat laden buiten de drukke uren goedkoper is dan tijdens de drukke spitsuren (tussen 16:00 en 21:00). Daarom zijn sommige laadpalen zo ingesteld dat ze langzamer laden tijdens spitsuren, omdat er dan capaciteitstekort is op het stroomnet.

Wij hebben aan de respondenten met een elektrische auto of plug-in hybride gevraagd in hoeverre zij hun laadgedrag aanpassen op de variabele prijzen en laadsnelheid van laadpalen. In figuur 15 worden de resultaten op deze vraag weergegeven. 

In deze figuur is te zien dat 22% aangeeft dat ze hun laadgedrag nooit aanpassen op de variabele prijzen of laadsnelheid van een laadpaal. Ongeveer een kwart (27%) geeft aan wel zoveel mogelijk buiten de drukke uren te laden, en 18% zegt hun laadgedrag altijd aan te passen. Deze groep laadt bewust alleen buiten de drukke uren. Tot slot weet 9% niet dat er variabele prijzen of laadsnelheden zijn.